خبر گزاری نریمان

پناهجویان افغان در ناروی امنیت روانی ندارند

پناهجویان افغان در ناروی امنیت روانی ندارند

12

سالانه صد ها شهروند افغان بنابر مشکلات امنیتی، اجتماعی و سیاسی از کشور خارج می شوند و به کشور های اروپایی، امریکایی و استرالیا درخواست پناهندگی می دهند.

 ناروی یکی از کشور های است که بسیاری از افغان ها در آن درخواست پناهندگی می دهند؛ اما به ندرت جواب مثبت می گیرند.

بر اساس آمار اداره کل مهاجرت و اتباع جارجه ناروی در سال ۲۰۱۳ تعداد ۷۵۲ پناهجوی افغان درخواست پناهندگی داده اند که از آن تعداد ۲۳۰ تن جواب رد گرفته و ۱۲۵ تن بر اساس مقررات دبلین به کشور های مربوطه بازگردانده شده اند.

سالانه حدود صد ها پناهجوی افغان وارد ناوری شده، تعداد اندکی از آنها بعد از بررسی کیس های شان قبول می شوند.

این کشور در سال ۲۰۰۷ جمع بزرگی از پناهجویان افغان را که تعداد از آنان سال ها در انتظار قبولی در این کشور زندگی می کردند جواب مثبت دادند.

این امر باعث شد که از سال ۲۰۰۷ الی ۲۰۰۹ هزار ها افغان به کشور ناروی درخواست پناهندگی بدهند. بنا بر آن کشور ناروی مجبور شدند تصمیمات سختگیرانه را در قبال پناهجویان افغان اتخاذ کند.

آمار ماه اگست سال ۲۰۱۳ ریاست کل امور مهاجرت و اتباع بیگانه ناروی نشان می دهد که ۱۸۰۴ پناهجوی افغان در کمپ های ناروی زندگی می کنند؛ ۵۳۷ تن از این تعداد را کودکان زیر هجده سال تشکیل می دهند. گفته می شود تعداد زیادی آن ها بیشتر از سه سال در ناروی زندگی می کنند.

سید جاوید حسینی یک تن از پناهجویان افغان می گوید”: در سال ۲۰۰۹ به اداره کل امور مهاجرین و اتباع بیگانه درخواست پناهندگی دادم، در آن زمان شانزده و نیم ساله بودم، بعد از یک سال انتظار این اداره برایم جواب منفی داد، بیشتر از پنج سال  است که در این کشور بدون سرنوشت و کار و مصروفیت مناسب زندگی می کنم.”

 صد ها پناهجوی افغان مانند سید جاوید حسینی سال ها است که در کمپ های ناروی در انتظار و با ترس و هراس از دیپورتی زندگی می کنند.

از یک طرف بیکاری و عدم مشغولیت های مناسب، از طرف دیگر ترس و هراس از بازگردانده شدن به کشور که زندگی و امنیت شان تامین نیست سبب شده که اکثریت از آنها دچار مشکلات روانی گردند.

تعدادی زیادی هم بعد از مدتی به صورت اجباری به افغانستان بازگردانده می شوند.

به گزارش وبسایت NRK در سال ۲۰۱۳ تعداد ۵۱۶ پناهجوی افغانی از ناروی دیپورت گردیده است.

 در این گزارش آمده است که این تعداد به دلیل مرتکب جرم و تخطی از قوانین مهاجرت ناروی دیپورت گردیده است.

در این اواخیر دیپورتیشن نسبت به سال های قبل بیشتر از پیش افزایش یافته است.

براساس گزارشهای غیررسمی؛ هر هفته نزدیک به۶ تن از شهروندان پناهجوی افغان از این کشور دیپورت می شوند.

جدیداً یک خانواده ای که بیشتر از چهار سال در انتظار قبولی در کمپ “ال تروپو” ناروی زندگی کرده، توسط پولیس ناروی جبرا دیپورت گردیده است.

به نقل از وبسایت “استاپ دیپورتیشن” امین ۱۶ ساله، فاطمه ۱۱ ساله و نصیر احمد ۸ ساله با پدر و مادر (مریض) و کاکایش در بیستم جنوری ۲۰۱۴ از کشور ناروی دیپورت گردیده اند.

به گفته هوشنگ مولایی یکی از پناهجویان افغان در ناروی میگوید،  این خانواده در مهمان خانه( آی. او. ام ) در کابل زندگی می کند و دیگر محل بود و باش ندارند.

گفته می شود قبل از این نیز چندین خانواده دیگر از این کشور دیپورت گردیده اند.

با در نظر داشت ماده ۳۲ کنوانسیون ۱۹۵۱ مربوط به امور پناهندگی “دول متعاهد پناهنده های را که به طور منظم در سرزمین آن بسر بردند اخراج نخواهند کرد، مگر به دلایل حفظ امنیت ملی یا نظم عمومی.”

همچنان در ماده ۳۳ این کنوانسیون به صراحت آمده است که: ” هیچ یکی از دول متعاهد به هیچ نحو پناهنده ای را به سرزمین های که امکان دارد، به علل مربوط به نژاد، مذهب، ملیت، عضویت در دسته اجتماعی به خصوص با دارا بودن عقاید سیاسی، زندگی یا آزادی او در معرض تهدید واقع شود، تبعید نخواهند کرد یا باز نخواهند گردانید.”

با آنکه کشور ناروی بر تطبیق این کنوانسیون متعهد می باشد، ده ها پناهجوی افغان را به صورت اجباری دیپورت می کند. مطابق آمار وبسایت اداره کل مهاجرین و اتباع بیگانه “یو دی ای” در سال ۲۰۱۴  مبلغ ۶٫۸ ملیون کرون را برای بازگرداندن پناهجویان اختصاص داده است.

این آمار ها و خبر ها امنیت روانی تمامی پناهجویان افغان را برهم زده است و امید شان را از کشور ناروی زدوده و در شرایط ترس و حشت زندگی می کنند.

“سالانه صد ها پناهجوی افغان که پول های هنگفت شان را به مصرف رسانیده اند، تا یک زندگی امن داشته باشد. به خواب و خیال تبدیل می شود. تعداد از این پناهجویان در راه رسیدن به اروپا جان های شان را از دست می دهند.”

بربنیاد گزارش های وسایل ارتباط جمعی؛ حد اقل یک قایق حامل ۲۸ تن در سال ۲۰۱۲ و یک قایق حامل ۲۶ تن در سال ۲۰۱۳ از پناهجویان افغان در آب های یونان غرق شده است.

پناهجویانی که سختی های این راه را متحمل می شوند از مرگ به نحوی فرار می کنند، در چاله دیگر به نام “دیپورتیشن” می افتد که از ترس و وحشت امنیت روانی ندارند.

پناهجویان که به افغانستان بازگردانده می شوند، به مشکلات فراوان از جمله بیکاری، عدم امنیت و بی سر پناهی دچار می گردند.

بر اساس گزارش سال ۲۰۱۳ سازمان بین المللی کار ۷۷ درصد از افغان های که به کشور بازگشته اند امنیت شغلی نداشته و در شرایط آسیب پذیر قرار دارند.

پناهندگی یکی از حقوق اساسی هر افغان و هر انسان است؛ بنآ این حق را از شهروندان افغان نباید سلب کرد.

تاریخ: ۳۰ جنوری ۲۰۱۴

تهیه کننده: عبدالواحد روان

Clip to Evernote

نوشته شده توسط admin در جمعه ۱۱ دلو ۱۳۹۲

نظرات

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *